هر چه بادا باد
می و میخانه مست و میکشان مست
نسیم از حلقه زلف تو بگذشت
تا زدم یک جرعه می از چشم مستت
شد زمین مست، آسمان مست باغ مست و باغبان مست نغمه خفته در تار و پود منی مایه هستی و های و هوی منی به هر دو جهان مست عشق تو هستم ز ساغر عشقت دو جرعه چشیدم
بلبلان نغمه خوان مست نظرات شما عزیزان:
آخرین مطالب آرشيو وبلاگ ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() نويسندگان پیوندهای روزانه پيوندها ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
![]() |
|||
![]() |